مهدی رستیو شباهنگ

دگر ای اختر شبگرد
مگرد
دگر ای مرغ شباهنگ
مخوان
دگر ای ناله شبگیر
بمیر
دگر ای مهر فروزنده
بر این کلبه متاب
و تو ای ظلمت جاوید، بمان!
همه جا تیره و تار
همه جا حیله و رنگ
همه جا
پای شرف خورده به سنگ
نه به سر مانده هوس
نه به دل مانده قرار
نوبهار است ولی نیست به گلزار گلی
همه جا مانده به جا
نقش زمستان، سیاه...
آه از این درد بزرگ