منصور علیشاه حیف آدم

ای فلک ای فلک چرخ تو بلا به جانم بی وفا روزگار
بی وفایی شده رسم زمانه فلک ای کج بلا
دست تقدیر منو کرده نشانه بی وفا روزگار
تو چه کرده فلک هر چی جواره فلک ای کج بلا
حیف حیف آدمه که بره زیر خاک
حیف حیف خاطرات که نمیاد به یاد
دل دل بسوزه دل از آدما سیره
قلب ساده من تو قفس اسیره

زدست روزگار چه ها کشیدم نداری معرفت
گلچین میکنی تو گل های خوبو آسون و راحت
خوشیات کم شده بجاش تو داری چرا درد و ماتم
آخه فلک چی میخوای خسته نمیشی از جون آدم
حیف حیف آدمه که بره زیر خاک
حیف حیف خاطرات که نمیاد به یاد
دل دل بسوزه دل از آدما سیره
قلب ساده من تو قفس اسیره
از جوانی شده طالع من خدا پر از بی وفایی
رفیقا رفتن و چرا من موندم و درد و تنهایی
فلک سیه بخت تا کی بسوزم تو غم جدایی
حالا دیگه بسمه دیگه نمونده خدا ظلم جفایی
حیف حیف آدمه که بره زیر خاک
حیف حیف خاطرات که نمیاد به یاد
دل دل بسوزه دل از آدما سیره
قلب ساده من تو قفس اسیره