محمد قضات ماه کامل

دیگر آن حال خوشت
خنده ی عاشق کشت
نیست
عاصی ام دیوانه ام
چون سرت بر شانه ام
نیست

ای خیال نیمه جان
با جنونم مهربان
باش
بی تو دورم از خودم
بی خیالت می شدم
کاش

یار نیمه راهم
کم نشو از عشقم
من زیاده خواهم
ای وااای

تو ای دلیل خنده ی بی ثبات من
به رفتن تو خیره است چشم مات من
به خاطرت نمانده است خاطرات من
خیال رفته از دست

کجایی ای حقیقت ناگزیر من
نگاه سرد و ساکت و سر به زیر من
صدای قلب خسته ی گوشه گیر من
تورا به خاطرم هست

ای شروع ماجرا این غم بی انتها بی تو پایانی ندارد
با تو ارامم فقط زندگی بی خنده ات جز پریشانی ندارد