محمد علی انبیائی سفر

تو رو با گریه می بوسم
سفر آغاز تنهاییست
تماشا کن منو امشب
جنون من تماشاییست
تو رو با گریه می بوسم
شب دلشوره و رفتن
سفر آغاز تنهاییست
برای تو برای من
بمون با من سفر تنها
منو از قصه میگیره
یکی با قصه میمونه
یکی از غصه میمیره
به آغوش تو مثل رود
بر میگردم از دنیا
رهایی بی تو ممکن نیست
با من گریه کن دریا
از آغوش تو میریزم
به خاک کوچه بن بست
چراغ گریه روشن کن
هنوز اینجا امیدی هست
تو رو با گریه می بوسم
میون هق هق و رفتن
اگه خوابم صدایم کن
منو بیدار کن از من
بمون با من سفر تنها
منو از قصه میگیره
یکی با قصه میمونه
یکی از غصه میمیره
به آغوش تو مثل رود
بر میگردم از دنیا
رهایی بی تو ممکن نیست
با من گریه کن دریا