محمد رهگذر دلبری کن

چشمات، مشڪی مث شب هاس
روشنی فرداس
موهات، موج خود دریاس
راستی ڪه معماس
خنده ت، فانتزیه مث
نقاشی ه واسه م
می گمـ؛ تا آخر دنیا
پیش ته حواسم
احساسی ڪه به تو دارمُـ نداشتم
هرچی بلد بودمُـ من واسه بودن ت گذاشتم
میمیرم آخه
دلُ می بَری ساده از من
با تو دیگه توی دلمـ آرزویی نداشتمـ
جونمُـ برات گذاشتم
تا ببینی بد خاطرخواتمـ من
من… من اسیر عشقتم
بدجوری توی فڪرتم
خوبی توی خون ته
دلبریات شگردته
من… خود مجنون، توئی لیلا
تو… دلبری ڪن حالا حالا… !
احساسی ڪه به تو دارمُـ نداشتم
هرچی بلد بودمُـ من واسه بودن ت گذاشتم
میمیرمـ آخه
دلُ می بَری ساده از من
با تو دیگه توی دلمـ آرزویی نداشتم
جونمُـ برات گذاشتم
تا ببینی بد خاطرخواتمـ من