محمدمهدی ساوه خاک خدایی

بر بلندای تو ای خاک خدایی
در افق عشق سه رنگی دیده ام من
هر زمان از مرز گلگونت سخن بود
سر به پای خاک تو بخشیده ام من
با تو خواندم دم به دم شعر رهایی
مانده ام آزاد و برپا مثل کوهت
رو به امواج خلیج فارس هستم
غرق نام پرغرور پرشکوهت
ای فدایت جان من جان من ایران من
پاگرفت از خاک تو عشق من ایمان من
ای شکوه نام تو عهد من پیمان من
مهر جاویدان من خاک من ایران من
آرشم در کف کمان سربلندی
زخم هایم یادگاری های عشقند
این همه شور و جنون در جان و قلبم
پرتپش از بی قراری های عشقند
تا که سر زد از افق خورشید باور
لاله ها از خاک پاکت پا گرفتند
مردمانت با هنر آیینه عشق
روبروی دیده دنیا گرفتند
ای فدایت جان من جان من ایران من
پاگرفت از خاک تو عشق من ایمان من
ای شکوه نام تو عهد من پیمان من
مهر جاویدان من خاک من ایران من