محسن افرا کوه

نشدم آدم قبل، بعد تو میگن
خنده هام از سر زوره
خوشی یه چند سالی از این خونه دوره
رنگ عوض کرد همه صورتم تا اسمت
یه جا اتفاقی اومد
کاش تموم شه قصه مون خیلی کش اومد
هنوز آدم نشدی ای دل سادم
منو آخر کار تو میده به بادم
نگاه نکردی کوه پشت سرت چجوری ریخت زمین
می دونم از کاری که کردی هیچ جا حرف نمی زنی
نگفتم هیچی اصلاً دو دل نشی تو رفتنت
به سن و سال من نمی خوره غم تو بسمه
میدونی چقدر گذشته که همو ندیدیم اصلاً
بازی کیا رو خوردی که رو رفتن تو بستن
یه جوری رفتی که پشتت هرچی پل بودو شکستی
این شبا که من خرابم کجا با کیا نشستی
نگاه نکردی کوه پشت سرت چجوری ریخت زمین
می دونم از کاری که کردی هیچ جا حرف نمی زنی
نگفتم هیچی اصلاً دو دل نشی تو رفتنت
به سن و سال من نمی خوره غم تو بسمه