مجید کریم زاده هوای عاشقی

اگر از نگاه من عشق میخوانی
اگر که با خبری چون روح در جانی
پس چرا پای من عاشق نمی مانی؟

تو که حال دل من را خوب میدانی
تو برای کافران دلیل ایمانی
پس چرا پای من عاشق نمی مانی؟

“مثل هر قطره ی باران که میبارد
این دل عاشق هوای گریه را دارد
مگر عاشق شدن دلیل میخواهد؟
بی دلیل و منطقی دوستت دارم

هوا هوای عاشقی کردن است
زمان زمان به تو دل بستن است
حساب نبضم باتو رفته است ز دست

مرا نگاهت تا جنون میبرد
محالست از تو دل من دل بکند
تو بیا باران ببارد…