ماکان قشقایی وسواس

عجب حالی دارم امشب
دلم بد جوری گیره
تو دیگه اینجا نیستی
با خیالت نفسم میگیره
عجب حالی دارم امشب
تنهاترینم
با خیال تو هنوز
تنهاترین مردِ زمینم
خواستم فراموشت کنم
ولی هر چی گشتم؟
بیشتر گم شدم تو صدات
یه چیزی توی چشمای تو هست
که منو ول نمی کنه
حتی وقتی نیستی؟
تو شدی وسواسِ من
همه ی حواسِ من
تو نباشی، می ریزه
کلِ احساسِ من !
من از این شهر ، خسته ام
هنوز تو هوایِ تو نشسته ام
، یادِ من بیفت
وقتی قلبت بی هوا لرزید
یادِ من بیفت
وقتی هیچ کس حالِ تو رو نفهمید!
تو شدی وسواسِ من
همه ی حواسِ من
تو نباشی، می ریزه
کلِ احساسِ من
من با خودم قهرم، با خودم سر لج دارم !
با سایه هام غریبه ام، خودمم از خودم بیزارم!
نه خواب دارم، نه بیداری
فقط یه فکری که هر شب می پیچه تو مغزم، مثل بیماری...
عجب حالی دارم امشب
من به هرکی دورِ توئه
بی دلیل ، حساسم؟
اِسمِ این حال، هَرچی هَست
من به تو وسواسم
!
تو شدی وسواسِ من
همه ی حواسِ من
تو نباشی، می ریزه
کلِ احساسِ من !
اسمِ تو افتاده به جونم، مثلِ وسواس
من به هرکی دورِ توئه بی دلیل حساسم
به نبودنت، به سکوتت، به تو حساسم
؟
من از حالِ تو و این دنیا خرابم
از این شب هایِ بی فردا خرابم
وای
دلم فقط هنوز پیشِ تو گیره
یکی اینجا برایِ خنده هات
حاضره صد دفعه بمیره
من نمی خوام خوب بشم
وقتی درمانِ من تویی
این همه آدم تویِ شهر
چرا تنها آدمِ من تویی؟
تو شدی وسواسِ من
همه ی حواسِ من
تو نباشی، می ریزه
کلِ احساسِ من !
من با خودم قهرم، با خودم سر لج دارم
با سایه هام غریبه ام، خودمم از خودم بیزارم
نه خواب دارم، نه بیداری
فقط یه فکری که هر شب می پیچه تو مغزم، مثل بیماری...!
تو شدی وسواسِ من
همه ی حواسِ من
تو نباشی، می ریزه
کل احساس من !
عجب حالی دارم امشب