ماکان آریا پارسا قطب شمال

پرِ زخم، پرِ غم، پرِ حرف
دل من شده یه کوه درد
بگین بهش هنوز مال منه
منتظرم بام حرف بزنه
این همه درد، منو دیوونه کرد

کاشکی بشه یه زنگ بزنی
بگی بم دل تنگ منی
تا خود صبح بام حرف بزنی
یهو از همه دل بکنی
قید تموم شهرو، یه جا بزنی

چجوری تونسی چشامو بارون کنی
منه دیوونه رو تو بی سر و سامون کنی
چجوری تونسی قلبمو بشکنی و تمومش کنی (2)

حیف با همه خوب بام بدی
چقده تو آخه زود جا زدی
حیف که همش تو صفر و صدی
رفتی و بد بهم نارو زدی
من کم آوردم، کاشکی میمردم

چجوری تونسی چشامو بارون کنی
منه دیوونه را تو بی سر و سامون کنی
چجوری تونسی قلبمو بشکنی و تمومش کنی