مانی وُیس کوه

به ابروی تو به موی تو بنده
یه جاده پر از مه
گازو بگیر بریم لبه اون دره
که کوه داشت همون کوه
که گفتی منم به همه
عشق تو هوامو تازه کرد
قلب تو یه کوه رو قاره کرد
رفتیو شدم یه کاه یه درد
عشقت گفتی روی دوش کوه سرد
نمیذارم من یه کوهه درد
رفتی تا بلرزه کوه و شهر نمیخابه تا ابد
فقط بگو کجایی دلم شده هوایی
جلو اون کافه م الان که پین کردیم دوتایی
آخه تو قهری باکی منی که غرق تو بودم
شدی کابوس روزم شبای رویای قلبم
اما کوهه تو موندم