فریبرز سلیمی باران عشق

هر آنچه می بینم تویی
رویای شیرینم تویی
بگذار که بیمارت شوم
حالا که تسکینم تویی، تویی تویی
جانا قدمهای تو را
بر دیده مهمان میکنم
از شوق وصلت خانه را
آیینه بندان میکنم
باران امشب
بر سرم میبارد و جای تو خالی
عطر مویت هر
هر ثانیه مهمان من دراین حوالیست
این چه حالیست
افتاده ام در دام تو
ای از همه زیباترین
عشقی هزاران ساله را
در عمق چشمانم ببین
امید تازه ایی مرا
به خود خوانده ایی مرا
چه خوشتر از جنون من
بجان رسانده ایی مرا
بجان رسانده ایی مرا