فرشید فرح بخش نگار

من بعد تو نرسیدم که هنوزم به سر انجامی
شده ام غرق در این دوری طولانی
همه شب فکر نگاهت ، از این حال خرابم تو چه میدانی
من بعد تو ، شده ام دور سراب تو یه زندانی
همه امید من این بود که این خسته دلم را تو پرستاری
ای کاش از این عشق خبر بیاری
قصم به جان تو نمانده طاقتم
تو غرق کی شدی که غرق اتشم
دل گذر ندارم
کجایی ای نگار عاشقم که از تو خبر ندارم
کنایه هارا کنارش بگذار ای آشنایم
جانی نمانده ، پس از تو غمی بی انتهایم
تنها در این شهر ، به دوشم میکشم خاطره هارا
رفتی هنوزم ، به تو و خاطره هایت مبطلایم