غیاث ایران سرای جاودان

دور از هیاهوی خزان عطر بهارانی هنوز
چون سرو بر پایت بایست تو مرد میدانی هنوز
ای پرچمت افراشته همواره بر بام جهان
بیرق به دوش تو اند، نام آوران بی نشان
ای روح من، ای جان من، ایران من
ای روح من، ای جان من، ایران من
گل می کند فردای تو، روشن تر از صبح سپید
در سایه سار همدلی با عشق و ایمان و امید
آبی تر از هفت آسمان، جاری تر از رود روان
خوانم تو را با صد زبان، ایران سرای جاودان
میبارد از هفت آسمان صد ریسه گل بر دامنت
آیئنه باران می شود فردای پاک و روشنت
ای دشت سرخ لاله گون، ای کوه سبز استوار
پا تا سرت آزادگی، سر تا به پایت اقتدار
زیبا وطن، والا وطن، آبی تر از دریا وطن
آبی تر از هفت آسمان، جاری تر از رود روان
خوانم تو را با صد زبان، ایران سرای جاودان