علی لیام زخم کهنه

دوباره دلم برات تنگ شده
سلام ای آرزوی محال من
میخوام از حالم بهت بگم ولی
کی مهم بوده برات حال من
بگو زندگی به کامته یا نه
تو که می گفتی بی من می میری
چهارفصل خونه یخ بندونه
داری دستای کیو می گیری؟
وقتی که با چشای خیسم
دلتنگیامو می نویسم
خالی تره جات از همیشه
من بغضِ توی نامه هامم
حتی اگه خودم بخوامم
این زخم کهنه خوب نمیشه
ته یه جاده ای که متروکه ست
من موندم و یه قلبِ مُرده
اگه تنهاییو دیدی بپرس
که چیا به روز من آورده
منو تو گذشته حبس می کنی
بی تفاوت می کُشی فردامو
هردفعه بهت پناه میارم
می خونی می ریزی دور دردامو
وقتی که با چشای خیسم
دلتنگیامو می نویسم
خالی تره جات از همیشه
من بغض توی نامه هامم
حتی اگه خودم بخوامم
این زخم کهنه خوب نمیشه