علی عابدی روزای سرد

منم خستم از این همه حال خرابی
من که بیدارم کاشکی تو بخوابی
همه روزام شدن غروب جمعه
نمیدونم دنیا دیده برام چه خوابی

دلم اون روزای سردو
روزای بدون دردو
نوازش دست گرم و
آغوش مادرم رو میخاد
دلم واسه خودم تنگه
دنیا باهام سر جنگه
دنیا بایدم بخنده
وقتی که داشت دلم میباخت

منه بعدتو بریدم از عالمو آدمو
خوردم چوب این دل سادمو
چرا قلبمو بهت دادم انقد راحت
حالا بعدتو بیا ببین
چی مونده از من
نمیاد دیگ بهتر از من
کسی که تب کنی بمیره راحت