علیرضا ولایی آدمای حسود

آی آدمای زندگیم
تنها رفیقم خودمم
تنها ترین عابر شهر
تو غربت شهر خودمم
تنهام گذاشتید همتون
تو سختیای زندگیم
جایی رسیدم بهتون
میگم که من هم بلدم
این آدما حسودن حسودن حسودن
تو سختیام نبودن نبودن نبودن
حال بدم و دیدن خواستمشون نبودن
منی که درد دارم الان یه روزی قوی بودم
یه روزی مثل همه دنیا رو بیخیال بودم
یه دفعه دلم شکسته تنها شدم من باخودم
گریه میکنم شبا از دست آدما پرم
این آدما حسودن حسودن حسودن
تو سختیام نبودن نبودن نبودن
حال بدم و دیدن خواستمشون نبودن