علیرضا افتخاری همت آهو

شرمنده ام که همت آهو نداشتم
شصت و سه سال راه به این سو نداشتم
اقرار می کنم که من این های و هوی گنگ
ها داشتم همیشه ولی هو نداشتم
جسمی معطر از نفسی گاه داشتم
روحی به هیچ رایحه خوشبو نداشتم
فانوس بخت گم شدگان همیشه ام
حتی برای دیدن خود سو نداشتم
وایا به من که با همه ی هم زبانی ام
در خانواده نیز دعاگو نداشتم
شعرم صراحتی ست دل آزار، راستش
راهی به این زمانه ی نه تو نداشتم
نیشم همیشه بیشتر از نوش بوده است
باور نمی کنید که کندو نداشتم!
می شد که بندگی کنم و زندگی کنم
اما من اعتقاد به تابو نداشت
آقا شما که از همه کس باخبرترید
من جز سری نهاده به زانو نداتم
خوانده و یا نخوانده به پابوس آدم؟
دیگر سوال دیگری از او نداشتم