علیراد یه کاری کن

همه میگفتن نمیشه زوری
همه میدونستن تو نمیمونی
عادت ندارم هنوز به دوریت
بیا جمعش کن منو یجوری
هنوزم اسمتو که میشنومش حرص میخورم
هنوزم چه خوب چه بد دارم بهت فکر میکنم
هنوزم رنگ چشاتو میدونی دوست دارمش
در و دیوار دلم مثل چشات مشکی شدن
یکاری کن دلم مثل قبل بچه شه
دیگه ادب شده فکر کنم بسشه
یه کاری کن نزاری دلم خسته شه
دیگه برگرد بیا صبر نکن وقتشه
چقدر دنبالت هی بگردم
پس من باید کِی بخندم
جفتِ چشام درد میکنه
انقدر که دهن بسته گریه کردم
بالاخره ترک کرد منو اون دین و دنیا و باورم بود
همونی که نازم میکرد دستاش عین دستای مادرم بود
تورو از خدا خواستم نشد
بعد تو رو پاهام وایسم نشد
یادم بره بازم نشد
رفتیو هیشکی تو واسم نشد
کاری کردی که دلم صاف نیست غم داره بد جوری خط خطیه
شبا هنوز باهات حرف میزنم ولی جلوم فقط یه صندلیه
یه کاری کن دلم مثل قبل بچه شه
دیگه ادب شده فکر کنم بسشه
یه کاری کن نزاری دلم خسته شه
دیگه برگرد بیا صبر نکن وقتشه