عرفانات، صادقم و فرشید اقیانوس

فرشید:
خیلی پر شده کینه و شک
جنگ بین خیرِ و شر
خیلی سخت شده دیدِ تو شب
اون لالوها گم شده شیرِ تو شهر
حسرت دیدن و دیدار
شب به شب بیدار بیدار
روبروی راه آدم
قد کشیده تیغ و دیوان
آزادیِ آب رودخونه ها
پرِصخره باشه
می شه روش خونه ساخت
تن تشنه و بی جونِ خاک
می گی باز می شه توش خونه ساخت
مگه دست من بود
که رد دادم زود
وقتی له می شی
همه از روت
رد می شن زود
قلب من کو
که غرق غم بود
نگو پرواز سهم من بود
این حق من بود
چه عمر گذشت زودو
برنگشت سود
یه لحظه کم بود
این جنگ من بود
عرفانات:
سلام
پنجره های رو به تو
دغدغه های روبرو
مساله های موبه مو یا
فلسفه های موی بور
گنج بالای کوه طور
سنگ باحال توی رود
منظره های خوب دور قاب
پنجره های کوچه بود حیف
وسوسه های غول کور
جنگ بین شوم و نور
اربده های پول زور پس
حس گرم خونه کو ها؟!
همه جا پره قدر قدرت
همه پس دادن هدر فرصت
حتمن باید تشکر کرد
از انسان 2پا و کمر پر درد
یه اقیانوس توو سطل آب
غواصی توو سطح خواب نه
عمق حرف متن خام
یه نقطه فرق تا فتح جام
خاک پاک زیر ریشه ها
راه باز شیر بیشه هاست
تازه کاره بیخ ریش ما
ساز و کارِ راز نیش مار
می رسه یه ارث پاک
پیر شدی با حرص خاک
مردن واسه قصه هاس
جاودانه عشق ماست
ولی
رئیس، امیر، وزیر
کبیر، صغیر
بگو کدوم از اینان:
قوی، ضعیف
عجیب ترین شبیه اینه
همه می میریم
یه روز، یه شب
زیرِ خاک
صادقم:
آب و رود و صخره هاش
آبروی بنده هاش
تار و پود لحظه هاش
آرزوی خنده داشت
یارو جون می کنه واسه زندگیش
زنده اس با نون بردگیش
پول مول لای پرونده نیست
و این میشه باعث شرمندگیش
ببین
شرق و غرب و شمال و جنوب
غرق جهل و خرافه شده
هم و غمِ تمام خودت
حقه های دوباره شده
یارو گذاشته یه دس خط براش
نشونه هاشم که سرخط نداش
زندگی یه ارزن فضاس
بهشت خودتی برزخ نباش
عشق روی روح خوبان
خورده زمین چوب چوپان
آرامش قبل طوفان
تاریکی شهر کوران
کوزه گر با تجسماتش
غوطه ور تو توهماتش
خالی بسته چون عقده اش پر بوده
عقب نمونده با توقعاتش
لمس قلب دستمون
روزگار وصلمون
چیزی نمونده تا آخر این
پله های نردبون
پس راهتو انتخاب کن بگم
فکر تو اشتباه بود بفهم
اسم و اعتبار یود به من
عشق تو عین ماه بود بجنگ
حسرت دیدن و دیدار
شب به شب بیدار بیدار
روبروی راه آدم
قد کشیده تیغ و دیوان
آزادیِ آب رودخونه ها
پرِصخره باشه
می شه روش خونه ساخت
تن تشنه و بی جونِ خاک
می گی باز می شه توش خونه ساخت