سعید بنازاده قاب عکس

رو به روی من یه عکس قدیه
که هر چی فکر کنم نمی دونم کیه
چقدر شبیهته ولی شبیه قبلنای تو
چقدر عوض شدی درست مثل من که گریه میکنم برای تو
دور عکس تو یه قاب میکشم
نگات میکنم عذاب میکشم
که هیچ عکسمون به خوبیه این عکسه ما نشد
با این که باعثه عذاب من شده ولی یه زره جا به جا نشد
کسی که رفت تمومه دلخوشی رو از دلم گرفتو برد
منو با چشم تر به دست گریه ها سپرد
خودت بیا ببین چیا به روزه من آورد
کسی که رفت تمومه دلخوشی رو از دلم گرفتو برد
منو با چشم تر به دست گریه ها سپرد
خودت بیا ببین چیا به روزه من آورد

کسی که روبرومه تمامه آرزومه
باید بره تموم زندگیم براش
تو فکر زندگیشه بره واسه همیشه
بدون اون چی میشه زندگی برام زندگی برام
کسی که رفت تمام دلخوشی رو از دلم گرفتو برد
منو با چشم تر به دست گریه ها سپرد
خودت بیا ببین چیا به روزه من آورد
کسی که رفت تمام دلخوشی رو از دلم گرفتو برد
منو با چشم تر به دست گریه ها سپرد
خودت بیا ببین چیا به روزه من آورد