سامان مددیان خاطرات تو

نه ، باورِ من نمیشه
نیستی تنم درد میکشه
هرکی نشست پایِ دِلم
حِس میکنم خسته میشه
نایی نموند تا که بگم
خالی شده بس که دِلم
اونکه نخواست گوش کنه بهم
حرفاش و زد ، گفت که برم...
من و شب فکر و خیالاتت
که گرفته خواب و از چشمام
چقدر آسون رفتی از این خونه
که من داغون شدم و تنهام
هنوزم درد میکنه قلبم
وقتی که رفتی ، شده سردم
یه وقتایی ، خاطراتِ تو رو
به هرجایی میکِشم هردَم...
اون همه خاطره هات ، دِلم و میشکَنه
که همه عکسامون ، هنوز هم پیشَمه
بهم قول داده بودی این روزا میگذَره
این چشام بعد رفتنِ تو هِی تَره
من و شب فکر و خیالاتت
که گرفته خواب و از چشمام
چقدر آسون رفتی از این خونه
که من داغون شدم و تنهام
هنوزم درد میکنه قلبم
وقتی که رفتی ، شده سردم
یه وقتایی ، خاطراتِ تو رو
به هرجایی میکِشم هردَم