رضا نصیری گیج

گیج و سرگردونم بین این تاریکی
صدای گریه میاد از همین نزدیکی
شهر بیرحم چقدر خونه زندون منه
هرچی چشم تو جهان مرثیه خون منه
به خودم برگشتم به شب و تنهایی
ول نمیکنه منو این شب هرجایی
کاش دستم برسه بتونم کاری کنم
بتونم از اشکام پرده برداری کنم
کاش دستم برسه به کسی که کُشتم
خنجری زهر آلود مونده توی پُشتم
کوچه های خلوت منو میترسونه
حسرت آرامش به دلم میمونه
سرنوشتم حالا راوی کابوسه
خونه تاریکم تشنه فانوسه
کاش دستم برسه بتونم کاری کنم
بتونم از اشکات پرده برداری کنم
کاش دستم برسه به کسی که کُشتم
خنجری زهر آلود مونده توی پُشتم