رضا شایان ماه و خورشید

تو كه با اون چشات دله مارو بردي
يه تنه يه شهر و تو هي سر دو اوندي
من واست سبد سبد گلم بچينم كمته
بغلم كن كه تنه من نسخ اون تنته
زندگيم بودنته
بيا امشب ماه و خورشيد و باهم اشتي بديم
بيا همسفر بشيم هر جا كه دوسداشتي بريم
تو فقط باشي دليم
حالا حالا ها بگم بهت كسي نيست رو دستت
برسه به گرده اون صورت قشنگت
اين و ميگم فقط بدوني تو عزيز جوني
ته مهربوني بايد پيشم بموني

من لبخندتو ديدم هي عشق به تو ميدم
تا تش پيشتم هر چي بشه هر جا رسيدم
تو باشي عزيزم عشق بي نظيرم من بدون تو جايي
نميرم