رضا شادکام مناجات

بارالها خالقا چون دوستانت محرمم کن
موج عشقت در من افکن غرق دریای غمم کن

بارالها گل منی یولداشلارین تک محرم ایله
سال منی گرداب عشقه غرق دریای غم ایله

اندرون خالی چو نی هستم ندارم خود نوایی
خوی حیوانی بگیر از من خدایا آدمم کن

نی کیمی بوشدور وجودوم، یوخدو منده آه و ناله
آل بو حیوانلیق خویون مندن، الهی آدم ایله

آنچنانم کن که خود از بندگانت می پسندی
هرچه کم دارم بیفزا گر فزون دارم کمم کن

سال منی بیر حالا کی، یارب سئویرسن بنده¬لردن
گر کمیم اولسا زیاد ائت، گر چوخام یارب کم ایله

تا به کی در حسرت یک بارش رحمت بسوزم
من کویری خشک و بی آبم ز اشکی پر نمم کن

بیر عؤموردور یانمیشام رحمت یاغیب حسرت بیتیرسین
بو بیابانی الهی گؤزیاشیملار پر نم ایله