رضا ثامر برگای پاییزی

کسی تو اوج بی کسیه من
شبیه تو منو صدا نکرد
تو کل زندگیم شبیه تو
تو قلب من خودش رو جا نکرد

حالا که دارمت ببین
خوشبختی توی مشتمه
محال جابه جا بشه
کوهی که محکم پشتمه

تنها زیر بارون قدم زدم
وقتی که چترت رو سرم نبود
قبل تو جز برگای پاییزی
چیزی دیگه دور و برم نبود

گاهی میون خنده هات
می ترسم که از دستت بدم
بزار فقط نگات کنم
همون بهترکه من ساکت بشم

خودم رو به چشمات سپردم
که دنیارو زیبا ببینم
واسه عشقِ دنباله دارم
همیشه همونم همینم

واسه عشقی که هدیه دادی
همیشه بدهکارتم من
نفس هام به جون تو بنده
همیشه هوادارتم من