حمید ماهان فراق

ای ماه دلم بی تو چه کنم به دست کی منو سپردی آخر
رفتی و هنوز این رفتنتو نمیکنه دلم یه لحظه باور

آشفته منم ، بی تو جگرم، چنان میسوزد از درد فراقت
چشمان تو را دیدم یه نظر سختست که دیدار رود تا به قیامت

بی قرارم دیگه تاب ندارم
من از کوچ پرستوی دلم صبر ندارم
تو دنیای بدون تو دیگه جایی ندارم ندااااااارم

وای به دردی که درمان ندارد
شدم گمشده ی راهی که پایانی ندارد
گر باران ببارد سر من چتر ندارد ندااااارد

نفس نفس به یادتم
قفس نمیشه عادتم
بیا مرابغل بگیر ، ببین چه بی تو بی کسم من
تمام حسرت منی
تو بغض هرشب منی
اگر چه محکمم ولی ، به پای تو نمی رسم من
بی قرارم دیگه تاب ندارم
من از کوچ پرستوی دلم صبر ندارم
تو دنیای بدون تو دیگه جایی ندارم ندااااااارم

وای به دردی که درمان ندارد
شدم گمشده ی راهی که پایانی ندارد
گر باران ببارد سر من چتر ندارد ندااااارد