حمید فروتن چه انتظاری داری

از دلی که با سنگ غم شکسته چه انتظاری داری
از مرغی که کنج قفس نشسته چه انتظاری داری
از اونی که بس که واست دویده روز و شبـــــــــــ
به گوشه ای افتاده خورد و خسته چه انتظاری داری
تو از یه ریگ کوچک بین ریگهای صحرا چه انتظاری داری
از جوی آب یا چشمه برابر یه دریا چه انتـــــــظاری داری
چه انتظاری داری
تو اونجا اشک میریزی و من اینجا
تو تنهایی منهم تنهای تنهـــــــــا
نداری چاره ای به غیــــــر ساختن
ببین این سرنوشت چه میشه فردا
من از تو گریون ترم سر به گریبون ترم
از تو پشیمون ترم
از دلی که با سنگ غم شکسته چه انتظاری داری
از مرغی که کنج قفس نشسته چه انتظاری داری
از اونی که بس که واست دویده روز و شبـــــــــــ
به گوشه ای افتاده خورد و خسته چه انتظاری داری
چه انتظاری داری
چه انتظاری داری