حمید علایی دلم تنگه

دلم تنگه ولی آرومه چشمام
همه رنجامو خوب میدونه چشمام
دلم تنگه جای زخمام عمیقه
دلم با غصه هام خیلی رفیقه
شبا با فکر تو بی وقفه بیدارم
یه لحظه چشمامو رو هم نمی ذارم
عجیبه این همه سردرد و بی خوابی
می دونم اینجوری طاقت نمیارم
همیشه اسممو تکرار می کردی
منو توی دلت انکار می کردی
تو که وابستگی هامو عوض کردی
واسه رفتن چرا اصرار می کردی
نمی دونم کجایی این خودش درده
یه دردی که به مغز استخون رفته
همین دلواپسی چشمامو تر کرده
منو توی خودم دیوونه تر کرده
نمیدونم کجای راهُ بد رفتیم
که اینجوری مجازاتش غم انگیزه
همه رنجام توی چشمام معلومن
همه فصلای قلبم مثل پاییزه
همیشه اسممو تکرار می کردی
منو توی دلت انکار می کردی
تو که وابستگی هامو عوض کردی
واسه رفتن چرا اصرار می کردی