حمیدرضا محمدی شهر رویایی

تو میرسی به داد من
همان زمان که بی کسم
تو عشق بی چون و چرایی
بگو چرا در عاشقی
به گرد تو نمیرسم
تو هم رفیق بی ریایی
هیچ کسی برای من ، شبیه تو نمی شود
هوای تو تا به ابد از دل من نمی رود عشق
شهر رویایی من ، با تو تزیین می شود
شک ندارم زندگی باتو شیرین می شود
من به شوق دیدنت ، دل به دریا ها زدم
اعتبار عاشقی با تو تضمین می شود
مرا تو از یادت نبر ،که قصه ی ما را دگر
هر ابر بارانی در آسمان شنیده
غریبه ام من با خودم ، شبیه آدمی شدم
که دیگر از تمام این جهان بریده
هیچ کسی برای من...