جمشید پناهی فانوس

توو شبام
فانوس میشی با برق اون چشم خوشگلت
درد و غمو بده به من نریز توو دلت
من پشتتم شبیه کوه چیه مشکلت
زندگیم
کنار تو عوض شده به تو دلخوشم
با خنده های ناز تو غمو میکشم
چه خوبه باشی تا منم مرد تو بشم
تو تک ستاره ی شبامی
مالک قلبمی آدم رویاهامی
نفسم بنده به عشق تو دنیامی
توو قلبت امنه جام تا وقتی زندم نور چشامی
بیا که دور شیم از آدما
یه چادر بزنیم غروبا
ستاره بچینیم ما شبا
با چایی آتیشی مست بشیم
روو ساحل دوتا قلب بکشیم
تنامون چفت هم بی قرار
بغلم بغلت یه فشار
بوسه ها پشت هم بی قرار
تو تک ستاره ی شبامی
مالک قلبمی آدم رویاهامی
نفسم بنده به عشق تو دنیامی
توو قلبت امنه جام تا وقتی زندم نور چشامی