تلر خداحافظی

دیدی باختمو و رفت
چیشد خواستی به من
بگی هدف مهمه تا خدا بشم
دله میگیره هنوز از چاشنی مرگ
گفته بودم غمگینم با روحه دلم
این چشمام خونه رو به یه شهر
صدام گرفته بغضه سوژه بعد
انتظار بیخود از بوسه ترس
بو عطره تنت مثه باروتو جنگ
ترکش بوسه زد رو گونه ی من
پس خفم کرد شد آروم دلم
صدات تو دریاس شده ناقوسه شب
کشتی به گل نشست شد وارونه بد
ساحل مرده دریا عاشقه ابر
اصن تو نباشی میخوام بارون بشم
ببارم رو پوسته داغون شهر
جوونه گل بزنه بشه کابوسه مرد
صدای مادرم با حسرته تلخ
کاپشن بپوش پسرم سرده یه وقت
من امیدو دوختم با وصله به تن
تو نگاش بم میگف برگرد پسر
قطره رقصید سرخه شبنم برگ
به جا عطر بارون چرا زنگ زد دلم
چشا بستس خیالم بات گرمه پس
سوخته نامه شایدم خطه یکم
میشه جملتو ببندی تا من برم
میشه بیدار شی بخندی تا من برم
میشه صدام کنی برقصی تا من برم
اینا خیاله وهمه بازنده ام
تابوت شکست من متاسفم
پرید از تو خواب با عرقه سرد
یه چشم به در یکیشم ساعته شرم
من خستم گرفتم مرگو بغل
امیدم مرد رویام پش بندش رفت
زندگی نخواس من برنده شم
اهریمن پیچید دوره تنه ی شهر
یه دست رو کمر یکیم بوسه به لب
ساقه رو چید گلارو پژمرده کرد
لیلی سیاه شد تو نگاش ماتمه بد
هدف بریده رزای غنچه ی زرد
ماهی شلاقو رو تنش میزد
یه تیغ تو حیاطه پس علف میخند
گف اون بوده خنده شرف یه حرف
باغ تو لحظه خشک شد هدف به نفع
من اونی میشم که با کفن میبست
گلم مرده جنگلم اجباره ترس
قضاوتم میشه خو برعکسه درد
رحمی نداره بگو اجل بی قلب
اسیرم که شد گفت هدف چی هس
قاضی نگاه کرد میگه فلک میچرخه
شهره بازی ایسگاهه محک میزد
پس صدام کن میدونم تنگه دلت
بالا ابرا رسیدم قله بهشت
حلقه به روحم میشد وصله گره
نفسه آخر میشه اوله شعر
راوی خفه شده با اخمه چشش
جا اشکه رو زمینو خنده گرفت
آسمون تیره شد با ابره کدر
من تنها شدم اینم یه سرنوشت
صدا دردم میاد ولی قلبه لههه
دیدی نشده جونمو بدن بهم
احتمال خودشه تو منطقه عشق
یه کات یه رگم شد اکتوره فکر
تکرار یا حبسه همش یه شکل
خودکشی روحو با هدف بکش
نقطه سرخط
اخرش همینه
اصن اخره زندگی همینه