بهنام توانگر بدرقه

مرا بدرقه کرد باران
داشتم از یاد تو میرفتم
کم نکرد روشنیه زلف تو از
تیرگی بختم
آه چه خوشبختم
آه چه خوشبختم
آه چه خوشبختم
نشستم کنارت شکستم که شاید
بجای شکایت بیفتد نگاهت
به قلب مریضم
عزیزم عزیزم
عزیزم عزیزم
بعد از تو باران نمیخواهم
من شب شدم باشی تو ماهم
رفتی ندیدی بیقرارم
بسلامت بهترین اشتباهم
باور کنم یا نه تو رفتی
من بی تو خوشبختم چه بختی
نفرین کردن کار من نیست
خوش باش هرجایی که هستی