برسام بابایی دریایم باش

صدا بزن مرا که عاشقت منم به جان تو
قسم به نام تو همان دیوانه ام بیاد تو
میمانم
میمانم
بجز تو سر به روی شانه های کی گذارم
نباشی آن درختیم که زخم تبر بر خود دارم
ای وای
از عشق
دریایم باش که بدون تو چون ساحل بی آبم
تو کنار من بمونیُ بخوابم دریایم باش
بی عشق تو
نتواند این دل آشوبم
از هراس رفتنت نمیکوبم
دریایم باش
بی یادتو من هر جا که برم
حتی اگرنخواهیم بیاد توام
نپرسی ازم
ازحال دلم
که بعد تو یه دیوانه شدم
دریایم باش که بدون تو چون ساحل بی آبم
تو کنار من بمونیُ بخوابم دریایم باش
بی عشق تو نتواند این دل آشوبم
از هراس رفتنت نمیکوبم
دریایم باش