بابک بهراد ماه پیشونی

آخرین عاشق چشمه
آخرین یکه سوارم
توی شب جای ستاره
برق دشنه می شمارم
فکر دزدیدن عطرت
منو با جاده یکی کرد
طعم دشنه رو چشیدم
قطره قطره تا خود درد
بودنت مثل ستارس
تو شب بدون فانوس
پس پشت پلک چشمات
غربت نگاه آهوست
ماه پیشونی چشمه نور
پشت همین کوه سیاس
با تو به چشمه می رسه
آخر قصه مال ماس
ابرا که از هم بپاشن
ما دباره آبی میشیم
به کوریه چشمای شب
ما داریم آفتابی میشیم .
آخرین عاشق چشمه
مرد سرزمین بدوشم
یکه تازم اما بازم
واسه تو حلقه بگوشم
واسه تو که با حضورت
منو یاد من آوردی
انتظارم و سوروندی
بغض بی وقفه مو بردی
برای عاشق خسته
پیرهن تو جون پناهه
من و تو چشمه نگاه کن
پشت آینه ها سیاهه