ایمان آرمان آشنا

یه غم بی انتها از آشنا
رسیدو دنیامو برد تا ناکجا
این که تو دنیای ما عشقی نبود
پس چرا این قلب ما می زنه از تو صداش
سختگیری کردم بت
ولی نکنه این تلخی من سردت
نزدی حرفی جز از دردت
طبیعی دلم زله شه از دستت
از چی شکست قلبت
دادم قلبمو جونم دربست بت
خب چیه پس دردت
تلخ حرفم سخته درکش
توی تنه توی صدتا ترکش
مونده هنوز روزای سختش
حالیت نیست حالا گرم تنت
می خوره یه روزی به سنگ سرت
می بینی رفتن همه از دورورت
کم می یاری تو هم بی من می دونم
گفتم که پای علاقم می مونم
تو که رفتی دستمو خالی گذاشتی
وای بازم تو رو از خودم از خودم می دونم
سختگیری کردم بت
ولی نکنه این تلخی من سردت
نزدی حرفی جز از دردت
طبیعی دلم زله شه از دستت
از چی شکست قلبت
دادم قلبمو جونم دربست بت
خب چیه پس دردت