ایرج حسینی ماه شب گریز

به غربتِ شبانه ام،
به شامِ عاشقانه ام،
به این سکوتِ خانه ام...
تو سر بزن، یار!

به احترامِ خاطره،
انگار که بارِ آخره،
بیا به پشتِ پنجره...
بگو: خدا نگهدار!

بارانیم... بیا بیا
ای ماهِ شب گریزِ من
به چشم های خیسِ من
نگاه کن ای عزیزِ من

دوباره آغوشِ مرا
به شانه ات عادت بده
به قلبِ نیمه جانِ من
دوباره امنیت بده

تو در کجای ماجرایی؟
بگو، تو ای زیبا، کجایی؟
ای کاش... که یک شبی بیایی
بیایی...

بارانیم... بیا بیا
ای ماهِ شب گریزِ من
به چشم های خیسِ من
نگاه کن ای عزیزِ من