امین رفیعی عذابم نده

دل نگرونی و قدم میزنی
تا منم از خاطره هام جواب شم
راهی برام نمونده غیر از اینکه
رو سر کاغذ و قلم خراب شم
شب که میشه گل میده دیوونگی
تا خود صبح صد دفعه جون میکنم
دفتر شعرامو میزارم جلوم
خاطرهامونو ورق میزنم

یادت میاد با خنده ها و حرفات
آتیش به جون من زدی یه روزی
گفتی باهات میمونم و نموندی
رفتی عقب تا که خودت نسوزی
میخوای بری برو عذابم نده
این دیگه اما و اگر نداره
درختی که چیزی ازش نمونده دیگه نیازی به تبر نداره

بغض ترانه های عاشقونم
همه تو آغوش خیالت شکست
حالا که دشواره برام جدایی میگی
یه اشکالی تو کارمون هست

اگه میخوای بری برو عذابم نده
این دیگه اما و اگر نداره
درختی که چیزی ازش نمونده دیگه نیازی به تبر نداره