امیر منافی ماورایی

غریبه بَرایم ، تو چه آشنایی
تو پَریِ قصه هایی
دلم شد هَوایی ، تو چه دلرُبایی
تویی عشقِ ماوَرایی
ببین کارِ دل را ، به کجا کِشاندی
عقل و هوشَم را پَراندی
ببین دستِ من را تو چه ساده خواندی
مهرِ خود به دل نِشاندی
ای دادِ بَر من ، عاشق شدم رفت
من از تو هَرگز ، نِمیکشم دست
ای دادِ بَر من ، در بازیِ عشق
هر کس بِبازد ، دل را بَرندست
بازا نگارِ من باش
دائم کنارِ من باش
بی تو سَرگردانم از من رو نَگردان
باشی تو یارِ من کاش
فصلِ بهار من باش
من نمیخواهم بمانم در زمستان