امیرحسین صفری زاده تب عشق

دلِ دیوونه، هر بار به تو نگفتم
تا نشکنی ای دل، به تو خیری نرسد
با همین بهونه، از عشقی که داری
پا پس نکش ای دل، که به غیری نرسد
اگه که غمگینی، اگه که شادی
تو برگ زردی، تو دست بادی
نبر ز خاطر، تو این هیاهو
غمی که خوردی، دلی که دادی
تو مثل نوری، همیشه روشن
دو قطره اشکی، تو چشم من
چون موجی از جان، به تو دل بندم
کی از پا بنشینم تا ساحل؟
تو با منی نفسی، تا ننشینی
من آهی نکشم، آرام از دل
من به تو نگویم راز دل تنها
چون نپذیری تو ترک مرا
گاهی پنهان، گاهی پیدا
گاهی تاریک، گاهی روشن
تب عشقی که تو دادی
نرود از تن من.