امید میربزرگی جاده های خیس

قدم میزنم میزنم تا فراموش کنم
تموم غمای توی قلبمو
تو رفتیو حرفام ناگفته موند
با این جاده ها میزنم حرفمو
ببین شب شده من توی راهمو
ی جاده که خیسه از اشکای من
هوا سرده و من دلم یخ زده
کجایی که تاریکه دنیای من
یکی نیست دله تنگمو واکنه
تو اغوش گرمش منو جا کنه
یکی نیست که راهم رو پیدا کنه
برام این شبه سرد و معنا کنه
دارم میرسم به ته جاده ها
به جایی رسیدم که هیشکی نبود
نشستم که شاید یکی رد بشه
بغیر از سیاهی که هیشکی نبود
یه عمره که کارم همینه شبا
خیابونو هرشب قدم میزنم
منو خاطراتت به اینجا کشوند
نباشی با دنیا بهم میزنم