الماس فراهی گلی جان

امشب اگر باران نبارد
دلتنگیَم پایان ندارد
من بی هوا هم زنده باشم
بی تو ولی امکان ندارد

دستم به دامان تو ای یار
خانه شده غمخانه ای یار
در سینه ام جا مانده از تو
حالا دلی دیوانه ای یار
گلی جانم…….
گر نگیری تو سراغم را
چون لاله پر پر می شوم امشب
مجنون تر از مجنون منم لیلا
آخر به صحرا می زنم امشب
رفتی که برگردی
تنهاترم کردی
در قلب من شیرین ترین دردی

گُلی جانم گُلی جانم گُلی جان
بیا که بی تو قلبم مانده بی جان
Heبدون تو چه بی نور و چراغم
تو روشن کن شبم را ماه تابان

گُلی جانم گُلی جانم گُلی جان
چه می خواهی؟ بیا! این گوی و میدان
بدون تو چه بی نور و چراغم
تو روشن کن شبم را ماه تابان