احسان مهرزاد امید یک نگاه

به خون نشانده افق ،آفتاب روشن را
چراغ خانه همسایه تازه روشن شد
شکست نورکمش رابحوض می بینم
که نرم نرم برامواج آب می رقصد
برآن ماهی قرمزهزاردایره زد
چه جست وجوی عجیب ومداومی دارد
که اینان آرام نمی گیرند
دریغ ودردا ،دریغ ودردا،که این راز را نمیداند
که مرگ دردل دریای نیلگون بهترزجست وخیزدراعماق برکه ای آب هست...
دلم،دلم،دلم!
به حال چمن،زارمیگرید
عزیزمن
اگرامیدیک نگاه نبود
واقعا امیدیک نگاه امره بگاه بده
اگرامیدیک نگاه نبود
اگرحکایت جانپرورگناه نبود
امیدزندگی گرم صبحگاه نبود