آیدین نعمتی منصور جزیره

نذار تو چشات کسی جز من جاگیر شه
بزنه به سیم آخر مثِ من به دلت پاگیر شه
هی تو ، تو که واسه من شبیه هیشکی نبودی
نُت به نُت میزدمت ولی تو برام ساز کوکی نبودی
نه ساز دل من با دلت کوک نبود
دلت مث من جزیره متروک نبود
من یه جزیره ی متروکه بودم قبِل تو
یه سرزمین دور که شباش مشکوکه بودم قبل تو
کناره خط استوا یه جزیره بودمو
خاک خسته که میون موجا اسیره بودمو
حالا نیستیو طوفان زده به ساحلم
جز نم بارون رو تنم نبوده حاصلم
بعد تو دلم طوفانم بشه.
لنگر نمیندازم رو کسی
کشتی هاشم فرقم بشه
فانوس نمیندازم رو کسی
میشم یه خونه واسه ماهیا ته دریا
یه ترانه خسته که بنویسن تو کتابا