آرمین آقاجانپور لب آب

یه غروب یه غروب که دلامونو دادیم به دستای باد
یه غروبی که غیر تو چیزی دلم نمیخواد لب آب
یه غروب میخوام از همه فکر و خیالا دل بکنم
تو بخندی فقط به چشای تو زُل بزنم با تو قدم بزنم
تو که میدونی توی دلم جاته پیش منم نباشی فکر من همراته
تو چشات چرا اینقده بی رحمه زُل میزنی آدم دیگه چیزی نمیفهمه
مگه من غیر از توعه زندگی چی رو زمین دارم که یه لحظه ازت بشه چشممو بر دارم به تو بیمارم
غیر من کیو داری که فکرتو روز و شبش باشه کیو داری که غیر تو با همه بد باشه تورو بلد باشه