مستان بیا

دوباره می باره نم نم بارون
من تک تو تراس با چندتا گل و گلدون
بمیرم واسه هر دوتامون
بیا که ریخته گل هات شاخ و برگاشون
نیستی مثل قبلنا حرف بزنی باهاشون
هر کاری کردم نشدم من ، تو براشون
نمیخورن یه قطره آب هم گلاشون
ساکته این خونه بدونه تو دلگیرم
تو که نیستی همش بهونتو میگیرم
حس اون بچه ای رو دارم که گم شده
دارم هی سراغتو از همه میگیرم
بیا مثل قبل با گلات حرف بزن
نذار که مثل من بی تو پژمرده شن
بیا یه بار دیگه باز به من یه سر بزن
مثل قبل یه شاخه گل هدیه بده تو به من
هوا که بد ، تو هم بد بشی ، چی میشه
خودم که هیچ ، زندگیم متلاشی میشه
قهرای طولانی تهش جدایی میشه
ساکته این خونه بدونه تو دلگیرم
تو که نیستی همش بهونتو میگیرم
حس اون بچه ای رو دارم که گم شده
دارم هی سراغتو از همه میگیرم