محمد احمدی سرقت

شیره را از حبه انگور سرقت می کنند
شهد را از لانه زنبور سرقت می کنند
عطر و بو را از گل و آواز را از بلبلان
نغمه را از تنبک و سنتور سرقت می کنند
احتیاجی نیست از دیوار و در بالا روند
سارقان با کنترل از دور سرقت می کنند
لقمه را از گشنه ها و جرعه را از تشنه ها
دانه را هم از دهان مور سرقت می کنند
ماه را از آسـمان و کاه را از کاهدان
آه را از سینۀ رنجور سـرقت می کنند
عده ای از لوله آب و عده ای هم نیمه شب
می روند از تیر بالا نور سرقت می کنند
عده ای راحت میان مبل خود لم میدهند
از طریق عده ای مـزدور سرقت می کنند
لقمه را از گشنه ها و جرعه را از تشنه ها
دانه را هم از دهان مور سرقت می کنند
ماه را از آسـمان و کاه را از کاهدان
آه را از سینۀ رنجور سـرقت می کنند
روز روشن زنده ها را از میان کوچه ها
مُرده را نیمه شب از گور سرقت می کنند
جای اینکه سکه ای در کاسۀ کوری نهند
کاسه را هم از گدای کور سرقت می کنند
عده ای با جمله های عاشقانه عده ای
با سلاح و تیغه ساتور سرقت می کنند