عرفان راز

دلگیرم از این انتظار، پاتو رو قلب من نذار
سرده شبای بی تو این جا

چشمم به در خشکه ببین، لو میرم آخر من ازاین
دلتنگی و اشکای بی جا

از درد آشوب و تبم، می سوزه پلکام و سرم
آشفته سرگردونم هرجا

ای از تو بیچاره شدن، ای از تو آواره شدن
آخر تموم می شم همین جا

باید یه راهی پیش روم، باشه ولی آخه کدوم
راهی بشن تا چشم نازت

آخر یه روزی می رسه، چشمم می گه دیگه بسه
فاش همه میکنه رازت

از من بهونه می گیری، بهونه هاتو می چینی
باشه منم میام به سازت

از پیشم حتی یک قدم، جدا نمی شینی ازم
دارم همیشه من نیازت

درگیر این واموندگی، موندم تو این افسردگی
می خونم از تو زیر بارون

خستم که روزامون بدن، دستم بگیر و پس نزن
مردابه شب، من تلخ و بی جون

دیگه نمیدم انصراف، عاشق شدم این اعتراف
اما شدم حالا چه دلخون

سر میکنم با فکر تو، بهتر که باشه غیر تو
تو روزگار من، یه هم خون

باید یه راهی پیش روم، باشه ولی آخه کدوم
راهی بشن تا چشم نازت

آخر یه روزی می رسه، چشمم می گه دیگه بسه
فاش همه میکنه رازت

از من بهونه می گیری، بهونه هاتو می چینی
باشه منم میام به سازت

از پیشم حتی یک قدم، جدا نمی شینی ازم
دارم همیشه من نیازت